De Schoolklas

Schoolklas

De schoolklas

Bezoekers van rond de zestig zullen zich zo’n klas nog wel herinneren. Het zwarte schoolbord met de krijtjes. Wat kon dat knerpen als je er op een speciale manier mee schreef. De wandplaten die herinneringen oproepen aan een zonnige jeugd. Het gezin als een hechte gemeenschap, samen werkend op het land. Geen C1000 of BAS maar gewoon zelf de spullen verbouwen. Sommige platen lieten beelden zien van het leven in de sloot en anderen toonden de walvisjacht. Deze platen werden door de meester of juf gebruikt om een verhaal over te vertellen.

Aan de wand een voorbeeldbord met daarop de hoofdletters, de kleine letters en de cijfers, alles in mooi schuin schrift. Door de kinderen keurig nageschreven in het schrift, met een kroontjespen en blauwe inkt. Het inktpotje zat aan de rechterkant van de bank. Uiteraard rechts, want zo leerde en moest je schrijven. Desnoods werd het er door de juffrouw met de liniaal ingehamerd. Moest er een dictee gemaakt worden dan kreeg je een nieuwe pen en werd er ook nieuwe inkt met een beetje water in de inktpot gedaan. Was het papier poreus dan liep de inkt uit. De balpen was een van de mooiste uitvindingen omdat je toen op een heleboel papiersoorten kon schrijven en tekenen zonder dat het vlekte.

Je zat meestal met zijn tweeën in de bank, jongens en meisjes gescheiden. Onder de schrijfplank zat je kastje met je pennendoos, inktlap en schriften. Er waren nog geen mobieltjes, nog geen tablets.

Als de bel ging holde je naar buiten en ging je naar huis, spelen met je vriendjes. Je had niet veel nodig om je te vermaken. Er werd geknikkerd, met een hoepel gespeeld, je ging een hut maken of zwierf langs de rivier en door de weilanden. Gelukkig waren er nog geen computers.